Sztuka Nepalu powstawała na chwałę bogów, gdyż w Kotlinie Katmandu malarstwo, religia i życie są ze sobą nierozerwalnie splecione. Wizerunki bóstw strzegą hydrantów, a pranie zawsze rozkłada się do wysuszenia na schodach wspaniałych świątyń. Imponujące bogactwo sztuki w dolinie jest dziełem jej pierwszych osadników, Newarów (s. 43), którzy przybyli tutaj jako kupcy, pielgrzymi, kaznodzieje oraz uchodźcy, przynosząc międzykulturowe doświadczenia. Motywy zapożyczano przede wszystkim z hinduizmu i buddyzmu, a stylistykę z Indii, Chin i Tybetu. Większość dzieł sztuki powstawała na zamówienie bogatych patronów jako dary dla świątyń i klasztorów. Portrety ludzi zdarzają się rzadko, za to bogowie są wszechobecni, przedstawiani w bardo sformalizowanym otoczeniu, zgodnie z kanonami określającymi ich pozę i wygląd.

Metal i kamień
Jedne z najlepszych wyrobów artystycznych z kotliny to wizerunki bogów z tombaku, miedzi i brązu, od tysiąca lat wykonywane tą samą techniką cireperdue (utraty wosku). Woskowy model pokrywa się gliną, żeby stworzyć formę do odlewania. Następnie wosk rozpuszcza się i wylewa, wprowadzając na jego miejsce roztopiony metal i pozostawiając go do ostygnięcia. Pormę trzeba skruszyć, żeby wyjąć odlew, który następnie szlifuje się, poleruje i graweruje, nadając mu ostateczny wygląd. Większe przedmioty robi się z kilku osobno odlewanych części. Posążki bywają czasem złocone i wysadzane półszlachetnymi kamieniami, jak korale, turkusy czy agaty. Na ogół wykonuje sieje zgodnie z tradycją buddyzmu tybetańskiego i przeważnie przedstawiają Buddę w różnych pozach. Jednym z głównych ośrodków odlewnictwa jest Patan w tamtejszym muzeum można zobaczyć naprawdę ciekawe przykłady tej sztuki.