Większość turystów przybywających do Nepalu odwiedza przede wszystkim Kotlinę Katmandu, a to ze względu na niezrównane połączenie obfitości zabytków i piękna krajobrazu. Bogatą mozaikę kulturowego dziedzictwa Nepalu najłatwiej docenić w Kotlinie Katmandu (Kathmandu Valley), gdzie kolejne dynastie zostawiły po sobie ślady w postaci pałaców, świątyń, posągów i rzeźb. Według jednego z mitów miasto Katmandu zbudowano w miejscu świętego jeziora, po tym jak wielki Mandźuśri jednym ciosem miecza wyłupał koryto rzeki, osuszając w ten sposób dolinę. Mówi się również, że w kotlinie jest więcej bogów niż ludzi, w co akurat nietrudno uwierzyć: niemal na każdym kroku natrafia się na sanktuarium, a wiele budowli sakralnych nadal pozostaje obiektami codziennego kultu. Każdego dnia pojawiają się przed nimi płatki kwiatów, cynobrowy proszek i ryż na tacach z mosiądzu, a na ulicach często mija się barwne świąteczne procesje. Chyba nigdzie indziej na świecie nie ma tak wielkiego skupiska ważnych monumentów, które wciąż byłyby tak istotnym elementem życia codziennego. Szczególnie warto zejść z utartych szlaków, żeby przyjrzeć się świątyniom bardziej na uboczu, budynkom i przybytkom dla pielgrzymów, stojącym w otoczeniu spokojnego, wiejskiego krajobrazu i wzgórz zapraszających na wspaniałe wędrówki. Jeżeli szuka się prawdziwej przygody, najlepiej poznawać tę okolicę pieszo lub na rowerze. Już kilku minut od głównej drogi można poczuć prawdziwą, niemal mistyczną atmosferę dawnego Nepalu, gdzie chłopi uprawiają tarasowe pola i suszą się w słońcu szkarłatnoczerwone papryczki chili. Na każdym zakręcie odsłaniają się malownicze widoki: szmaragdowe poletka młodego ryżu albo połyskujące niczym złoto łany gorczycy, a na północy strzelają w niebo wysokie szczyty Himalajów. Wnętrze Kotliny Katmandu jest niewielkie i stosunkowo płaskie, a przy tym niemal kwadratowe. Obszar leży na wysokości 1200-1500 m n.p.m. i zajmuje 570 km w środkowej części łańcucha Mahabharat. Osusza go rzeka Bagmati, dopływ Gangesu. Żyzne, aluwialne gleby doskonale się nadają pod uprawę ryżu, stanowiącego podstawę tutejszej diety.