Dwie najważniejsze religie Nepalu, hinduizm i buddyzm, istnieją obok siebie i mieszają się ze sobą, a także z niezwykłymi obrzędami szamanów. Miliony ludzi uważają świętą górę Kajlas (Kailas; 6714 m n.p.m.) w Tybecie, poza głównym łańcuchem Himalajów, za centrum wszechświata. Czczona przez mędrców i opiewana przez poetów, jest świętym domem, do którego schodzili z nieba bogowie. Kajlas i jezioro Mapam Yumco od wieków pobudzają wyobraźnię, przywodząc na myśl klasyczne obrazy początku. Niezwykły kształt tej góry można zobaczyć tylko w najbardziej pogodne dni z samolotu lecącego ponad odległą, zachodnią częścią Himalajów. Jest ona celem pielgrzymek dla niewielu wybrańców, a to ze względu na trudności z dotarciem w tak niedostępne rejony. W hinduizmie i buddyzmie Himalaje uważa się za święte, a ludzie mieszkający w ich cieniu są przekonani o ich duchowej sile. Są, jak pisał Kalidasa, poeta z V w. n.e., "wcieleniem boskości nadającym się do tego, by je czcić".

Główne nurty religijne
Większość Nepalczyków uważa się za hinduistów. Na drugim miejscu jest pokaźna grupa buddystów, a mozaikę wyznaniową uzupełnia niewielka liczba muzułmanów i jeszcze mniejsza chrześcijan. Dwa główne nurty religijne często trudno odróżnić, ponieważ przeplatają się z tantryzmem i ulegają wpływom lokalnych wierzeń. Rezultatem tego wszystkiego jest obfitość sekt. bóstw i świąt niespotykana nigdzie indziej na świecie. Wśród takiej różnorodności tolerancja jest koniecznością. Prozelityzm jest w Nepalu zakazany prawem, a osoby łamiące zakaz, zarówno nawracane, jak i nawracające, czekają długie lata wiezienia.